KRAL DAVUD’UN BAT ŞEVA’YA AŞIK OLMASI VE 99 KOYUN ÖYKÜSÜ

Kur’anda Sad suresinde, müminlerin bazı acı ve alaylara karşı sabırlı olmaları gerektiğini anlatan bir bölüm bulunur. Müşriklerin Muhammed’le alay etmeleri üzerine, Allah, ya Muhammed sabırlı ol ve güçlü kulumuz Davud’u hatırla diyerek, Davud’un huzuruna çıkan habercilerin öyküsünü hatırlatır. Önce o ayetleri alıntılıyorum.

17. Ey Muhammed! Onların söylediklerine karşı sabret. Güçlü kulumuz Dâvûd’u hatırla. O, Allah’a çok yönelen bir kimse idi.
18, 19. Kendisiyle birlikte tesbih etsinler diye biz, dağları ve toplanıp gelen kuşları Dâvûd’un emrine verdik. Onların her biri Allah’a yönelmişlerdi.
20. Biz Davud’un mülkünü güçlendirdik, ona hikmet ve hakla batılı ayıran söz (hüküm verme) yeteneği verdik.
21. Sana davacıların haberi geldi mi? Hani onlar duvarı aşarak mabede girmişlerdi.
22. Hani Dâvûd’un yanına girmişlerdi de Dâvûd onlardan korkmuştu. Onlar, “Korkma! Biz, iki davacı grubuz. Birimiz diğerine haksızlık etmiştir. Aramızda adaletle hükmet. Zulmetme ve bizi hak yola ilet” dediler.
23. İçlerinden biri şöyle dedi: “Bu benim kardeşimdir. Onun doksan dokuz koyunu var. Benim ise bir tek koyunum var. Böyle iken “Onu da bana ver” dedi ve tartışmada beni bastırdı.”
24. Davud dedi ki: “Andolsun, senin koyununu kendi koyunlarına katmak istemek suretiyle sana zulmetmiştir. Esasen ortakların pek çoğu birbirine haksızlık eder. Ancak iman edip salih ameller işleyenler başka. Onlar da pek azdır.” Dâvûd bizim kendisini imtihan ettiğimizi anladı. Derken Rabbinden bağışlama diledi, eğilerek secdeye kapandı ve Allah’a yöneldi.
25. Biz de bunu ona bağışladık. Şüphesiz katımızda onun için bir yakınlık ve dönüp geleceği güzel bir yer vardır.
26. Ona dedik ki: “Ey Dâvûd! Gerçekten biz seni yeryüzünde halife yaptık. İnsanlar arasında hak ile hüküm ver. Nefis arzusuna uyma, yoksa seni Allah’ın yolundan saptırır. Allah’ın yolundan sapanlar için hesap gününü unutmaları sebebiyle şiddetli bir azap vardır.

davud

Ayetlerden pek bir şey anlamak mümkün değil… Davud’un yanına gelen haberciler neyin haberini taşımaktadırlar, hangi duvarı aşmışlardır? Doksan dokuz koyunu olan bir kişinin, kardeşinin bir koyununa göz koyması ne demektir ve Davud bunları duyunca imtihan edildiğini nasıl anlamıştır ?

Kur’an’a pek çok ayet Tevrat’tan alınıp bölük pörçük yerleştirildiği için bu tarz anlatımları Tevrat’a bakmadan çözmek hemen hemen imkansızdır. O zaman, kral Davud’un bu öyküsünü anlamak için Tevrat’a bakalım.

Tevrat’ın 2. Samuel Kitabı olarak isimlendirilen kitabı, Davud’un güçlü krallığının öykülerini anlatır. Davud önceleri Yahuda oymağının kralı iken Rab’bin sayesinde güçlenmiş ve bütün İsrail’in kralı olmuştur. Tıpkı diğer peygamber olarak bilinen kişiler gibi, Davud da kadınlara ve cinsel ilişkiye çok düşkündür. Hareminde onlarca kadın olmasına rağmen yine de gözü doymaz. Bir gün Davud bütün İsrail ordusunu savaşa göndermişken kendisi Yeruşalim’de (Kudüs) kalmaktadır. Gerisini Tevrat’tan takip edelim:

1*İlkbaharda, kralların savaşa gittiği dönemde, Davud kendi subaylarıyla birlikte Yoav’ı ve bütün İsrail ordusunu savaşa gönderdi. Onlar Ammonlular’ı yenilgiye uğratıp Rabba Kenti’ni kuşatırken, Davud Yeruşalim’de kalıyordu.

2Bir akşamüstü Davud yatağından kalktı, sarayın damına çıkıp gezinmeye başladı. Damdan yıkanan bir kadın gördü. Kadın çok güzeldi. 3Davud onun kim olduğunu öğrenmek için birini gönderdi.

Adam, “Kadın Eliam’ın kızı Hititli* Uriya’nın karısı Bat-Şeva’dır” dedi. 4Davud kadını getirmeleri için ulaklar gönderdi. Kadın Davud’un yanına geldi. Davud aybaşı kirliliğinden yeni arınmış olan kadınla yattı. Sonra kadın evine döndü. 5Gebe kalan kadın Davud’a, “Gebe kaldım” diye haber gönderdi.

6Bunun üzerine Davud Hititli Uriya’yı kendisine göndermesi için Yoav’a haber yolladı. Yoav da Uriya’yı Davud’a gönderdi. 7Uriya yanına varınca, Davud Yoav’ın, ordunun ve savaşın durumunu sordu. 8Sonra Uriya’ya, “Evine git, rahatına bak” dedi.

Bat-Şeva’nın, Davud’un yanına gelince hemen onunla yatması ne demektir? Nasıl olur da bir kadın, kocası cephede çarpışırken bir başka erkekle yatar. Sanırım, Bat-Şeva’yı suçlamak gereksiz, çünkü İsrail’in güçlü kralı Davud’a karşı koyamaması çok muhtemel.
Yoav, Davud’un başkomutanıdır. Hititli Uriya ise Davud için çarpışan değerli askerlerden biridir. Davud Uriya ile görüşür, onu evine göndermek ister, fakat Uriya, bütün İsrail ordusu çadırlarda savaş durumunda kalırken ben nasıl evime giderim diyerek Davud’un teklifini geri çevirir. Davud ise, başka hesaplar peşindedir. Güzel Bat-Şeva’yı kendisine eş olarak alabilmesi için Uriya’nın ortadan kaldırılması gerekmektedir. Sabah olunca Davud, başkomutan Yoav’a bir mektup yazar ve Uriya’nın savaşın en ön cephesine konulmasını emreder:

14Sabahleyin Davud Yoav’a bir mektup yazıp Uriya aracılığıyla gönderdi. 15Mektupta şöyle yazdı: “Uriya’yı savaşın en şiddetli olduğu cepheye yerleştir ve yanından çekil ki, vurulup ölsün.”

16Böylece Yoav kenti kuşatırken Uriya’yı yiğit adamların bulunduğunu bildiği yere yerleştirdi. 17Kent halkı çıkıp Yoav’ın askerleriyle savaştı. Davud’un askerlerinden ölenler oldu. Hititli Uriya da ölenler arasındaydı.

18Yoav savaşla ilgili ayrıntılı haberleri Davud’a iletmek üzere bir ulak gönderdi. 19Ulağı şöyle uyardı: “Sen savaşla ilgili ayrıntılı haberleri krala iletmeyi bitirdikten sonra, 20kral öfkelenip sana şunu sorabilir: ‘Onlarla savaşmak için kente neden o kadar çok yaklaştınız? Surdan ok atacaklarını bilmiyor muydunuz? 21*Yerubbeşetm oğlu Avimelek’i kim öldürdü? Teves’te surun üstünden bir kadın üzerine bir değirmen üst taşını atıp onu öldürmedi mi? Öyleyse niçin sura o kadar çok yaklaştınız?’ O zaman, ‘Kulun Hititli Uriya da öldü’ dersin.”

22Ulak yola koyuldu. Davud’un yanına varınca, Yoav’ın kendisine söylediklerinin tümünü ona iletti. 23“Adamlar bizden üstün çıktılar” dedi, “Kentten çıkıp bizimle kırda savaştılar. Ama onları kent kapısına kadar geri püskürttük. 24Bunun üzerine okçular adamlarına surdan ok attılar. Kralın adamlarından bazıları öldü; kulun Hititli Uriya da öldü.”

25Davud ulağa şöyle dedi: “Yoav’a de ki, ‘Bu olay seni üzmesin! Savaşta kimin öleceği belli olmaz. Kente karşı saldırınızı güçlendirin ve kenti yerle bir edin!’ Bu sözlerle onu yüreklendir.”

Davud, Uriya’nın öldürülmesi emrini, hem de bizzat Uriya’yı kullanarak Yoav’a ulaştırmıştır! Anlaşıldığı kadarı ile başkomutan Yoav böyle çirkin bir oyuna alet edildiği için pişmanlık duymaktadır, ama Davud, “Savaşta kimin öleceği belli olmaz” diyerek onu teselli eder. Hititli Uriya öldükten sonra, Davud’un artık onun karısı ile evlenmesi için bir engel kalmamıştır:

26Uriya’nın karısı, kocasının öldüğünü duyunca, onun için yas tuttu. 27Yas süresi geçince, Davud onu sarayına getirtti. Kadın Davud’un karısı oldu ve ona bir oğul doğurdu.

Ancak, Davud’un bu yaptığı RAB’bin hoşuna gitmedi.

Anlaşılan, RAB her şey olup bittikten sonra işin içine karışmaya karar verir. RAB, azgınlaşan Davud’a bir ders vermek için peygamber Natan’ı Davud’a gönderir ve aralarında söyle bir konuşma geçer:

1*RAB Natan’ı Davud’a gönderdi. Natan Davud’un yanına gelince ona, “Bir kentte biri zengin, öbürü yoksul iki adam vardı” dedi, 2“Zengin adamın birçok koyunu, sığırı vardı. 3Ama yoksul adamın satın alıp beslediği küçük bir dişi kuzudan başka bir hayvanı yoktu. Kuzu adamın yanında, çocuklarıyla birlikte büyüdü. Adamın yemeğinden yer, tasından içer, koynunda uyurdu. Yoksulun kızı gibiydi. 4Derken, zengin adama bir yolcu uğradı. Adam gelen konuğa yemek hazırlamak için kendi koyunlarından, sığırlarından birini almaya kıyamadığından yoksulun kuzusunu alıp yolcuya yemek hazırladı.”

5Zengin adama çok öfkelenen Davud, Natan’a, “Yaşayan RAB’bin adıyla derim ki, bunu yapan ölümü hak etmiştir!” dedi, 6“Bunu yaptığı ve acımadığı için kuzuya karşılık dört katını ödemeli.”

7Bunun üzerine Natan Davud’a, “O adam sensin!” dedi, “İsrail’in Tanrısı RAB diyor ki, ‘Ben seni İsrail’e kral olarak meshettim* ve Saul’un elinden kurtardım. 8Sana efendinin evini verdim, karılarını da koynuna verdim. İsrail ve Yahuda halkını da sana verdim. Bu az gelseydi, sana daha neler neler verirdim! 9Öyleyse neden RAB’bin gözünde kötü olanı yaparak, O’nun sözünü küçümsedin? Hititli* Uriya’yı kılıçla öldürdün, Ammonlular’ın kılıcıyla canına kıydın. Karısını da kendine eş olarak aldın. 10Bundan böyle, kılıç senin soyundan sonsuza dek eksik olmayacak. Çünkü beni küçümsedin ve Hititli Uriya’nın karısını kendine eş olarak aldın.’

Kur’an’a 99 koyun olarak alınan yer burasıdır. Davud’a ders veren öyküdeki, zengin adamın pek çok koyunu ve sığırı olması, Kur’anda 99 koyunu olan adam olarak anlatılır. Davud’un bu öyküyü dinledikten sonra hiddetlenmesi ama öyküdeki hırslı adamın kendisinin olduğunu anlaması ve korkması, Kur’anda Davud’un imtihan edildiğini anlaması şeklinde aktarılmıştır. Öykünün geri kalanı daha ilginç. Davud’a çok kızan RAB, ona nasıl bir ceza vermeyi planlar? Okuyalım:

11*“RAB şöyle diyor: ‘Sana kendi soyundan kötülük getireceğim. Senin gözünün önünde karılarını alıp bir yakınına vereceğim; güpegündüz karılarının koynuna girecek. 12Evet, sen o işi gizlice yaptın, ama ben bunu bütün İsrail halkının gözü önünde güpegündüz yapacağım!’ ”

13Davud, “RAB’be karşı günah işledim” dedi.

Doğrusu tuhaf bir intikam şekli. Neyse ki RAB’bin öfkesi çabuk diner, Davud’un kadınlarını alıp başkalarıyla yatırma fikrinden vazgeçer. Ama bunun yerine Uriya’dan doğan çocuğu öldüreceğini bildirir. Bunu da anlayabilmek pek mümkün değil. Olan bitenlerden Davud sorumlu iken neden RAB, daha doğmamış olan çocuğun ölümüne hükmetmiştir? Neyse, neticede RAB dediğini yapar. Uriya’dan doğan çocuk kısa sürede hastalanır. Davud, çocuk hasta iken çok üzülür, RAB’be yalvarıp günlerce oruç tutar, ama çocuk iyileşmez ve ölür. Çocuğun ölümünün ardından, Davud, artık yas tutmanın bir anlamı olmadığını anlayıp, güzel kokular sürer ve yeniden eski hayatına döner.

19Davud görevlilerinin fısıldaştığını görünce, çocuğun öldüğünü anladı. Onlara, “Çocuk öldü mü?” diye sordu.

“Evet, öldü” dediler.

20Bunun üzerine Davud yerden kalktı. Yıkandı, güzel kokular sürünüp giysilerini değiştirdi. RAB’bin Tapınağı’na gidip tapındı. Sonra evine döndü ve yemek istedi. Önüne konan yemeği yedi. 21Hizmetkârları, “Neden böyle davranıyorsun?” diye sordular, “Çocuk yaşarken oruç tuttun, ağladın; ama ölünce kalkıp yemek yemeye başladın.”

22Davud şöyle yanıtladı: “Çocuk yaşarken oruç tutup ağladım. Çünkü, ‘Kim bilir, RAB bana lütfeder de çocuk yaşar’ diye düşünüyordum. 23Ama çocuk öldü. Artık neden oruç tutayım? Onu geri getirebilir miyim ki? Ben onun yanına gideceğim, ama o bana geri dönmeyecek.”

24-25Davud karısı Bat-Şeva’yı avuttu. Yanına girip onunla yattı. Bat-Şeva bir oğul doğurdu. Çocuğun adını Süleyman koydu. Çocuğu seven RAB, Peygamber Natan aracılığıyla haber gönderdi ve hatırı için çocuğun adını Yedidyahn koydu.

Bu arada Rabba kentinin su kaynakları ele geçirilmiş ve şehir düşmüştür. Ama Yoav şehre girmek istemez; zira şehre girerse onun adı ile anılacaktır. Bu yüzden, Davud ordunun başına geçer ve şehre kendi girer:

26 Bu sırada Ammonlular’ın Rabba Kenti’ne karşı savaşı sürdüren Yoav, saray semtini ele geçirdi. 27Sonra Davud’a ulaklar göndererek, “Rabba Kenti’ne karşı savaşıp su kaynaklarını ele geçirdim” dedi, 28“Şimdi sen ordunun geri kalanlarını topla, kenti kuşatıp ele geçir; öyle ki, kenti ben ele geçirmeyeyim ve kent adımla anılmasın.” 29Davud bütün askerlerini toplayıp Rabba Kenti’ne gitti, kente karşı savaşıp ele geçirdi. 30Ammon Kralı’nın başındaki tacı aldı. Değerli taşlarla süslü, ağırlığı bir talantö altını bulan tacı Davud’un başına koydular. Davud kentten çok miktarda mal yağmalayıp götürdü. 31Orada yaşayan halkı dışarı çıkarıp testereyle, demir kazma ve baltayla yapılan işlerde, tuğla yapımında çalıştırdı. Davud bunu bütün Ammon kentlerinde uyguladı. Sonra bütün ordusuyla birlikte Yeruşalim’e döndü.

Artık işler tatlıya bağlanmıştır. Kent, Davud’un olmuştur. Gerçi bu arada bir adam karısını Davud’a kaptırmış, sonra öldürülmüş, ayrıca hiçbir şeyden haberi olmayan bir bebek de RAB’bin öfkesi sonucu ölmüştür ama neticede RAB’bin işlerine akıl sır ermez !

Kaynaklar:

* Eski Ahit II Samuel Kitabı 11. bab’dan alıntılar
* İlhan Arsel, Tevrat ve İncil’in eleştirisi
* İlhan Arsel, Şeriattan Kıssalar  

Reklamlar
Bu yazı Kutsal Kitaplardan içinde yayınlandı ve , , , , olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

One Response to KRAL DAVUD’UN BAT ŞEVA’YA AŞIK OLMASI VE 99 KOYUN ÖYKÜSÜ

  1. Bruxel dedi ki:

    Mantik dişi sacma sapan.işler yapmiş yani davud peygamber Haşa Allah cc de onla.oynamiş hangi geri zekali bu na.inanirki

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s